Een noodlottige ontmoeting
Drie jaar geleden had ik het voorrecht om een paar geweldige Indonesische vrienden te ontmoeten. Ze lieten niet alleen geweldige indrukken bij me achter, maar wakkerden ook mijn nieuwsgierigheid naar hun land aan. Sinds die dag brandde het verlangen in mij om Indonesië te bezoeken. Ik verlangde ernaar om de mensen die ik had ontmoet te begrijpen en de interculturele vriendschappen die we hadden gesloten te verdiepen.
Een reis naar zelfontdekking
Twee jaar geleden nam ik een beslissing die mijn leven veranderde. Ik verliet Vietnam om in het buitenland te studeren in Nederland, wat deuren opende om verschillende Europese landen te verkennen. Maar tijdens mijn Europese avonturen stelde ik mezelf vaak vragen over mijn kennis van mijn thuisland en mijn continent, Zuidoost-Azië.
Een onverwachte kans
Het lot werkt op mysterieuze manieren. Bij toeval stuitte ik op AIESEC en een uniek project in Bandung, dat perfect samenviel met mijn zomervakantie. Zonder aarzelen schreef ik me in voor deze bijzondere kans.
Ondergedompeld in Bandung
In de zomer van 2019 was ik in Bandung, waar ik zes weken vrijwilligerswerk deed voor Socep 2nd Wave. Mijn rol bestond voornamelijk uit het produceren van Kecimpring in het charmante dorpje Ciumbuleuit. Hoewel het beschrijven van mijn dagelijkse taken misschien omslachtig lijkt, vulde elk moment dat ik doorbracht met de Ibu-Ibu, de mensen op de productielocatie en het aroma van Kecimpring me met eindeloze vreugde.
Inzichten en transformatie
Ik prijs mezelf gelukkig dat ik de vrouwen in het dorp een helpende hand kon toesteken en zo een direct inzicht kreeg in hun leven en de uitdagingen die voortkomen uit onstabiele inkomsten. Door gesprekken te voeren met de Ibu-Ibu en de LV's kon ik mezelf onderdompelen in het Bahasa, een taal die ik eenvoudig en lieflijk vond. Naast deze linguïstische ervaring verdiepte ik me in de Indonesische cultuur en nam ik verschillende perspectieven in me op die mijn diepgewortelde stereotypen aan het wankelen brachten.
Een nieuwe waardering voor thuis
Bovendien zorgde het lesgeven en het voorstellen van mijn eigen land aan Indonesische studenten ervoor dat ik mijn thuisland nog meer koesterde. De LV's en de studenten herinnerden me eraan dat ik het voorrecht had om in het buitenland te studeren en hoe belangrijk het is om mijn roots te omarmen.
Een tweede familie
Tijdens dit ongelooflijke project moet ik een speciaal plekje in mijn hart geven aan mijn gastgezin. Na bijna een jaar van huis te zijn geweest, hebben zij de warmte van familie in mijn hart weer doen opleven. Hun vriendelijkheid ging verder dan het verstrekken van accommodatie en maaltijden. Ze deelden verhalen, boden een luisterend oor en gaven advies aan een tiener die het soms moeilijk had, zoals ik. In mijn ogen werden ze een tweede familie, zo niet meer.
Dankbaarheid en afscheid
Last but not least wil ik mijn oprechte dank uitspreken aan de mensen die deze reis buitengewoon hebben gemaakt. Kaya, mijn beste vriendin tijdens dit project, verdient speciale erkenning. Ik waardeer de tijd die ik heb doorgebracht met het delen van verhalen onder het genot van een drankje. Tien en Vi, bedankt dat ik opnieuw contact kon maken met mijn Vietnamese identiteit. Kai, bedankt voor het creëren van onvergetelijke herinneringen tijdens onze week samen.
Arya, je was een geweldig maatje en een motorlener. Marta, mijn drie weken durende kamergenote, ik ben dankbaar voor jouw geduld. Talman en Rizqi, jouw hulp met Grabbike en het verkennen van Bandung maakte mijn verblijf onvergetelijk. Elen, bedankt dat je ervoor gezorgd hebt dat ik veilig bij mijn gastgezin aankwam.
Army, het prachtige Batikcadeau dat je me gaf zal ik altijd koesteren. Daffa, bedankt dat je mijn gekheid omhelsde. Francessca, Vasco, Afonso en Rafael, jullie waren ongelooflijke en betrouwbare leiders. Tias en Alsa, jouw chique en elegante Vogue-video was een topper.
Arpoova, jouw liefdevolle knuffels vrolijkten mijn dagen op. Het allerbelangrijkste is dat ik mijn gastgezin enorm dankbaar ben, omdat ze me kennis hebben laten maken met de Indonesische tradities en keuken en me tegelijkertijd waardevolle levenslessen hebben bijgebracht. Aan degenen van wie ik de namen niet kon noemen, weet dat jullie belangrijke herinneringen aan dit project hebben overgehouden. Ik wens jullie allemaal succes en geluk en ik hoop dat onze paden elkaar ooit weer zullen kruisen.
Een notitie voor mezelf
Tot slot wil ik mezelf bedanken voor het kiezen van Socep 2nd Wave in Bandung - een beslissing die ik voor altijd zal koesteren.
